Brytyjski wywiad o scenariuszach zmian klimatu. „Globalna walka o żywność”

Raport połączonych brytyjskich służb wywiadowczych zatytułowany „Global biodiversity loss, ecosystem collapse and national security. A national security assessment” został opublikowany już dobrych kilka tygodni temu. Zawiera w lapidarnej formie szereg hasłowo zarysowanych konsekwencji zmian klimatycznych, jakie dotkną sfer bezpieczeństwa i gospodarki Wielkiej Brytanii, choć zarysowane w nim procesy i zjawiska będą mieć charakter globalny.

Wersja tekstu, która została przedstawiona opinii publicznej, została rzekomo znacznie złagodzona. Brytyjskie media – m.in. gazety „The Times” czy „The Morning Star” – wychwyciły, że w trybie dostępu do informacji publicznej ujawniono też, iż na żądanie brytyjskiego rządu ostateczne brzmienie stwierdzeń zawartych w raporcie zostało złagodzone, by nie brzmiał on zbyt złowieszczo. Niektóre sformułowania zostały wręcz usunięte.

Brytyjski wywiad o zmianach klimatu. Co nas czeka?

Nawet oficjalnie dostępna wersja zawiera wystarczające powody, by się niepokoić. Analitycy biorący udział w pracach nad raportem byli zgodni, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo, iż degradacja i załamanie się globalnych ekosystemów będzie stanowić zagrożenie: już dziś widoczne są bezprecedensowe szkody wynikające ze spadku ilości plonów, intensywniejszych katastrof naturalnych oraz chorób, które nękają zwierzęta i rośliny będące fundamentem zasobów żywnościowych.

Czytaj więcej

Emisje

Najwięksi emitenci CO2. Raport Carbon Majors: 32 firmy na „liście hańby”

Połowa emisji CO2, która przyczynia się do globalnego ocieplenia, pochodzi z paliw kopalnych prod...

Wraz z postępującą degradacją problemy będą się potęgować. „Bez interwencji na olbrzymią skalę na rzecz odwrócenia tego trendu, wysoce prawdopodobne jest, że będzie się on utrzymywał do 2050 r. i później” – czytamy w raporcie.

„Krytyczne ekosystemy, które są podporą globalnej produkcji żywności i wpływają na globalny klimat, a także cykle związane z wodą i pogodą mają największe znaczenie dla bezpieczeństwa narodowego Wielkiej Brytanii” – dowodzą autorzy raportu. Jako „wysokie” oceniają prawdopodobieństwo, że kraj będzie się borykać z deficytami wody, mocno zredukowanymi plonami, zapaścią rybołówstwa, ograniczeniami ziemi uprawnej na całym świecie, zmianami w schematach pogodowych, uwalnianiem CO2 uwięzionego np. w wiecznej zmarzlinie, nowymi zagrożeniami wirusowymi, ubytkiem zasobów o znaczeniu dla przemysłu farmaceutycznego.

Eksperci zgadzają się także ze stwierdzeniem, iż praktycznie każdy liczący się ekosystem na świecie jest dziś na ścieżce wiodącej do upadku.

Rywalizacja o żywność na świecie coraz bardziej realna

Nieco bardziej podzielone są zdania analityków poszczególnych służb w odniesieniu do łańcucha przyczynowo-skutkowego – innymi słowy tego, co będzie wynikać z powyżej opisanych procesów. Istnieje m.in. prawdopodobieństwo (nie tak wysokie, jak w przypadku powyższych stwierdzeń), że degradacja ekosystemów doprowadzi do geopolitycznej i gospodarczej niestabilności, konfliktów, migracji oraz większej rywalizacji między państwami o zasoby, niż ją dziś odnotowujemy.

Czytaj więcej

Klimat i ludzie

Spór o Grenlandię ma drugie dno. Cały świat może oberwać rykoszetem

„Grenlandzki obłęd”, jaki miał ogarnąć Biały Dom, bywa kwitowany prosto: chodzi o przejęcie złóż...

„Wszystkie państwa są wystawione na ryzyko upadku ekosystemów, zarówno we własnych granicach, jak i poza nimi” – kwitują eksperci. – „Niektóre będą na nie wystawione wcześniej od innych i zapewne będą postępować tak, by zabezpieczyć swoje interesy, zwłaszcza w obszarze dostępu do wody i żywności” – dodają. W tym kontekście wspomniane są też interesy Albionu: „jest nieprawdopodobne, by Wielka Brytania była w stanie utrzymać bezpieczeństwo żywnościowe, jeśli upadek ekosystemów doprowadzi do rywalizacji o żywność” – czytamy. Sytuacja może zacząć eskalować już w latach 30. bieżącego stulecia.

Stosunkowo najniższą ocenę prawdopodobieństwa otrzymało stwierdzenie, że niektóre ekosystemy – jak rafy koralowe w Azji Południowo-Wschodniej czy lasy borealne – znajdą się w stanie „upadku” już w 2030 r., a inne – jak lasy równikowe czy namorzyny – od 2050 r.