Topniejące lodowce przyciągają turystów. „Apokaliptyczny" trend stał się modny

Z badania opublikowanego w ubiegłym roku w czasopiśmie naukowym „Nature” wynika, że od początku XXI wieku światowe lodowce – z wyłączeniem kontynentalnych pokryw lodowych Grenlandii i Antarktydy – traciły rocznie średnio ponad 270 mld ton lodu. To dużo – gdyby pozostała po nich woda dostała się do oceanów i mórz, ich globalny poziom wzrósłby o 32 centymetry. Zaniepokojeni eksperci zauważają, że w ciągu ostatniej dekady proces topnienia przyspieszył o ponad jedną trzecią w stosunku do okresu 2000-2011. 

Co ciekawe, topniejące w szybkim tempie lodowce przyciągają coraz więcej turystów. Powód? Chęć ujrzenia ich nie tylko ze względu na ich piękno, ale także na ich symboliczne znaczenie, które zyskały w czasach zmian klimatu. Zjawisko to przeanalizowano w nowym badaniu Cymene Howe, antropolożki z amerykańskiego Rice University w Teksasie. 

Czytaj więcej

Oceany i lodowce

Naukowcy zajrzeli do wnętrza „lodowca zagłady”. Jak zatrzymać rozpad giganta?

Brytyjscy i koreańscy naukowcy prowadzą ekspedycję na Antarktydzie, by lepiej poznać procesy zach...

Miliony turystów chcą zobaczyć topniejące lodowce. „Ostatnia szansa”

W badaniu opublikowanym na łamach prestiżowego czasopisma naukowego „Nature Climate Change” naukowcy wskazują, że turyści lodowce postrzegają jako nieme ofiary kryzysu klimatycznego. 

Jak wskazują autorzy badania, najczęściej odwiedzane lodowce świata przyciągają obecnie ponad 14 milionów turystów rocznie. I choć tego typu turystyka istniała także wcześniej, zmiany klimatu sprawiły, że zmieniło się podejście do niej. „Globalna utrata lodowców jest powodem zarówno do żałoby, jak i do celebrowania ich istnienia. Jednocześnie wymaga ona zmierzenia się z faktem, że zmiany klimatyczne zabijają nasze lodowce” – zauważa Cymene Howe, główna autorka badania. 

Ekspertka zauważa, że wraz ze wzrostem liczby osób, które chcą zobaczyć lodowce, rośnie także „emocjonalny ciężar związany z obserwowaniem topniejącego lodu”. Turyści doświadczają tzw. „żałoby ekologicznej”, widząc topniejące lodowce, zmienione krajobrazy oraz zanik dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego związanego z tymi miejscami – wskazują naukowcy. 

Howe zauważa przy tym, że większość ludzi nigdy nie będzie miała okazji zobaczyć lodowca na własne oczy, a z każdym dniem staje się to coraz mniej możliwe. „Bycie blisko tych ogromnych mas lodu to mocne doświadczenie, ponieważ są one unikatowymi cudami natury, które poruszają się, trzeszczą, szepczą do nas i skłaniają nas do refleksji” – podkreśla. „Dla społeczności żyjących w pobliżu lodowców ich zanik oznacza natomiast koniec form kulturowych i środowiska kształtowanego przez tysiące lat” – dodaje. 

Badanie pokazuje także, że emocjonalne reakcje związane z topnieniem lodowców są na tyle częste, że nierzadko prowadzą do powstania nowych form zaangażowania społecznego. Chodzi m.in. o tworzenie centrów edukacyjnych czy organizowanie publicznych ceremonii, które mają upamiętniać topniejące lodowce. 

Czytaj więcej

Klimat

Lodowce w Europie topnieją szybciej niż kiedykolwiek. Ostrzeżenie ekspertów

W latach 2000–2023 lodowce straciły łącznie 6542 miliardów ton lodu – wskazują naukowcy, zaznacza...

Turystyka może pogłębiać problem topnienia lodowców 

Autorzy badania zwracają uwagę, że część strategii adaptacyjnych związanych z rozwojem turystyki może w dłuższej perspektywie przynosić więcej szkód niż korzyści. Jak podkreślają eksperci, doraźne rozwiązania – takie jak przykrywanie lodowców specjalnymi materiałami, rozbudowa infrastruktury turystycznej czy zwiększanie dostępu do lodowców – są dla turystów dużym ułatwieniem, ale jednocześnie prowadzą one do wzrostu emisji dwutlenku węgla, degradacji środowiska oraz pogłębiania nierówności ekonomicznych.