W poniedziałek w Holandii otwarta została największa w Europie instalacja wychwytywania dwutlenku węgla. Projekt został zrealizowany przez norweskiego producenta nawozów Yara International.
Instalacja wykorzystująca technologię wychwytywania i składowania dwutlenku węgla, czyli CCS, znajduje się w Sluiskil w prowincji Zelandia na południu kraju. Ma ograniczyć emisje jednego z największych zakładów produkujących nawozy w Europie.
Czytaj więcej
W ciągu ostatnich 9. miesięcy na świecie wzrosła liczba pomysłów na wychwytywanie i magazynowanie (CCS) dwutlenku węgla. Rządy i firmy mnożą sposob...
Wychwytywanie CO2. Do 800 tys. ton rocznie
Jak wyjaśnia koncern Yara, dwutlenek węgla powstający przy produkcji amoniaku jest wychwytywany na terenie zakładu, zanim trafi do atmosfery. Następnie CO2 jest skraplany, dzięki czemu zajmuje mniej miejsca i można go łatwiej magazynować oraz transportować. W ten sposób zakład w Sluiskil ma wychwytywać do kilkuset tys. ton CO2 rocznie.
Skroplony dwutlenek węgla jest czasowo przechowywany w zbiornikach, a następnie przewożony statkami do terminalu Northern Lights w Øygarden w Norwegii. Stamtąd trafia rurociągiem pod Morze Północne.
Ostatnim etapem jest wtłoczenie CO2 do odpowiednich warstw skalnych znajdujących się około 2,6 km pod dnem morza. Ma być tam przechowywany na stałe, zamiast trafiać do atmosfery.
Szacuje się, że od 2026 r. zakład Sluiskil ma wychwytywać i skraplać nawet 800 tys. ton CO2 rocznie. Według Yary w ciągu 15 lat w ten sposób ma zostać wychwyconych i zmagazynowanych około 12 mln ton CO2.
Czytaj więcej
Raport przygotowany pod kierunkiem naukowców ze Smith School of Enterprise and the Environment Uniwersytetu Oksfordzkiego wykazał, że obecna skala...
Premier Norwegii: Wychwytywanie CO2 jest opłacalne
Premier Norwegii Jonas Gahr Stoere ocenił, że projekt w Sluiskil oferuje rozwiązanie zarówno zaawansowane pod względem naukowym, jak i opłacalne komercyjnie. „Nasze wyzwanie klimatyczne leży w przemyśle, ponieważ to właśnie tam łączą się praca, kapitał i technologia. Oczywiście wszystko to wiąże się również z energią. Dlatego drogą, którą należy podążać, jest bycie nowoczesnymi państwami energetycznymi, a Holandia znajduje się wśród nich na pierwszym miejscu” – powiedział Stoere.
Unia Europejska planuje wykorzystywać technologię wychwytywania dwutlenku węgla jako jeden ze sposobów realizacji celu osiągnięcia zerowej emisji netto do 2050 r. Ma ona mieć szczególne znaczenie w przypadku takich procesów przemysłowych jak produkcja chemiczna, dla których niskoemisyjne alternatywy nie są jeszcze dostępne.
Technologia CCS od dziesięcioleci napotyka jednak w Europie trudności. Wątpliwości dotyczą między innymi jej opłacalności komercyjnej, a przeciwko jej stosowaniu występują część organizacji ekologicznych oraz niektóre rządy. Krytycy CCS argumentują, że technologia ta może umożliwiać firmom dalsze wydobywanie ropy i gazu przy jednoczesnym składaniu obietnic, że związane z tym emisje zostaną w przyszłości wychwycone.
Czytaj więcej
Raport Centrum Międzynarodowego Prawa Środowiskowego (CIEL) ujawnia, że rządy Stanów Zjednoczonych, Kanady, Wielkiej Brytanii, Włoch, Francji, Aust...
Inne duże projekty CCS w Europie
Sluiskil nie jest jedynym dużym projektem CCS w Europie. W czerwcu 2025 r. w norweskim Brevik oficjalnie otwarto należącą do Heidelberg Materials pierwszą na świecie instalację CCS na skalę przemysłową działającą w cementowni. Według firmy ma ona wychwytywać około 400 tys. ton CO2 rocznie, co odpowiada około połowie emisji zakładu.
Duża infrastruktura do transportu i składowania CO2 powstaje również w rejonie Rotterdamu. Projekt Porthos ma umożliwić składowanie około 2,5 mln ton CO2 rocznie przez 15 lat, czyli łącznie około 37 mln ton. Chodzi o dwutlenek węgla pochodzący z przemysłu działającego w porcie w Rotterdamie. Według aktualnego harmonogramu system ma rozpocząć działalność nie wcześniej niż w drugiej połowie 2027 r.
Kolejnym rozwijanym projektem jest Aramis. W tym przypadku chodzi przede wszystkim o infrastrukturę służącą do transportowania CO2 wychwyconego przez zakłady przemysłowe do miejsc jego składowania. Jak podaje Aramis, system ma mieć docelową przepustowość do 22 mln ton CO2 rocznie. Dwutlenek węgla ma być transportowany do wyeksploatowanych złóż gazu głęboko pod Morzem Północnym. Projekt nadal jest rozwijany i podlega procedurom związanym z uzyskaniem wymaganych zgód.
