Z tego artykułu dowiesz się:
- Jakie są nieoczekiwane wyniki badań dotyczących kondycji niedźwiedzi polarnych na Svalbardzie?
- Jakie zmiany klimatyczne wpływają na populację niedźwiedzi polarnych w różnych regionach Arktyki?
- Dlaczego niedźwiedzie na Svalbardzie wykazują zwiększoną zdolność adaptacji do nowych warunków?
- Jakie alternatywne źródła pożywienia pozwalają niedźwiedziom na Svalbardzie radzić sobie z ograniczonym dostępem do lodu morskiego?
- Dlaczego dobra kondycja fizyczna niedźwiedzi nie oznacza braku zagrożeń związanych z topnieniem lodu?
Mimo że topnienie arktycznego lodu morskiego od lat zagraża niedźwiedziom polarnym, zamieszkująca norweską Arktykę populacja tych zwierząt wydaje się sobie nieźle z tym radzić. Wyniki najnowszych badań wskazują, że mimo gwałtownych zmian klimatu żyjące na tym obszarze osobniki wykazują wyjątkową zdolność adaptacji do nowych warunków środowiskowych – na przestrzeni lat stały się one zdrowsze, a także zwiększyły masę.
Czytaj więcej
W ciągu czterdziestu lat populacja niedźwiedzi polarnych w zachodniej części Zatoki Hudsona zmnie...
Niedźwiedzie polarne: Badanie na temat skutków zmian klimatu w Arktyce
Wpływ zmian klimatu na kondycję i liczebność niedźwiedzi polarnych od lat znajduje się w centrum zainteresowania naukowców. Badania prowadzone m.in. w rejonie Zatoki Baffina, między Grenlandią a kanadyjską wyspą Baffina, a także w Zatoce Hudsona w północno-wschodniej Kanadzie, jednoznacznie wskazują na spadek masy ciała tych zwierząt oraz zmniejszenie liczby urodzeń. Eksperci bezpośrednio łączą to z zanikiem lodu morskiego, który ogranicza niedźwiedziom dostęp do ich podstawowego źródła pożywienia – fok. Jest jednak populacja niedźwiedzi polarnych, która wyróżnia się na tym tle – chodzi o zwierzęta zamieszkujące norweską Arktykę.
Jak wynika z badania opublikowanego w czasopiśmie naukowym „Scientific Reports”, niedźwiedzie z rejonu Morza Barentsa, znajdującego się u północnych wybrzeży Norwegii i Rosji, stały się – mimo że tempo topnienia lodu w tym regionie należy do najszybszych w całej Arktyce – grubsze i zdrowsze. Tymczasem eksperci zwracają uwagę, że w niektórych częściach tego obszaru temperatura wzrastała nawet o 2 stopnie Celsjusza na przestrzeni dekady. Jednocześnie region ten tracił siedliska lodowe ponad dwukrotnie szybciej niż inne obszary zamieszkiwane przez niedźwiedzie polarne.