Światowy Dzień Mokradeł obchodzimy w rocznicę podpisania 2 lutego 1971 roku w irańskim mieście Ramsar konwencji (zwanej Konwencją Ramsarską) o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, szczególnie jako środowisko życia ptactwa wodnego.
Debata „Rzeczpospolitej”: Polska pustynnieje. Jak stworzyć nowy system retencji?
Warto przypomnieć, że ochrona mokradeł powinna być jednym z naszych priorytetów w kwestii walki z globalnym ociepleniem. Torfowiska to najskuteczniejsze na świecie pochłaniacze dwutlenku węgla – magazynują ok. 30% całego węgla glebowego, czyli dwukrotność tego, co wszystkie lasy na świecie łącznie.
Gdy je osuszamy, przyczyniamy się do tego, że zawarty w torfie węgiel szybciej się utlenia, co prowadzi do jego emisji do atmosfery w postaci dwutlenku węgla. Z kolei emisje CO2 z osuszonych torfowisk, obejmujących zaledwie ok. 0,5% powierzchni lądów, odpowiadają aż za 5% antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych.
Osuszanie mokradeł stanowi również ryzyko dla uwalniania metanu, którego bąble powstały w okresach interglacjałów, gdy bagna były aktywniejsze, a obecnie jest zamrożony w wiecznej zmarzlinie. Może się uwalniać tam, gdzie warstwa torfu jest naruszona przez działalność człowieka – torf spowalnia roztapianie się lodu. Gdy do tego dojdzie, metan trafi do atmosfery, co będzie miało znaczący wpływ na globalne ocieplenie.
