Znalezione dotychczas w Portugalii okazy są pierwszymi przedstawicielami gatunku Loxosceles laeta, których obecność na Półwyspie Iberyjskim potwierdzono naukowo – podkreślił Francisco Gil, biolog z Uniwersytetu w Porto.
W jaki sposób groźny pająk z Ameryki Południowej dotarł do Portugalii?
Na łamach pisma „Arquivos Entomolóxicos” Gil opisał dwa okazy chilijskiego pustelnika. Dwa samce znaleziono w Porto pomiędzy wrześniem 2025 a styczniem 2026 r. Żywy był tylko pierwszy osobnik, znaleziony w historycznym centrum Porto.
W rejonie Porto znaleziono łącznie pięć okazów pająków z rodzaju Loxosceles – dwa samce i trzy samice. Badania pozwalające ustalić przynależność gatunkową samic trwają, ale naukowcy podejrzewają, że wszystkie reprezentują gatunek Loxosceles laeta.
Czytaj więcej
Prędkość niemal 13 km na godzinę osiąga zamieszkujący Australię gatunek pająka o nazwie Heteropoda jugulans lub Heteropoda cervina (brązowy spachac...
Groźny pająk – jak twierdzą portugalscy biolodzy – nie pojawił się w rejonie Porto przypadkiem. Wykluczają też możliwość jego ucieczki z prywatnej hodowli. Pojawienie się w Portugalii chilijskiego pustelnika badacze wiążą z aktywnością człowieka i transportami towarów z Ameryki Południowej.
Pająk mierzący 1-1,2 cm długości jest jadowity, choć uważa się go za „niezbyt agresywnego”. Jego jad może powodować martwicze rany skóry, a w rzadkich przypadkach wywoływać ogólnoustrojową reakcję alergiczną.
Pająk, który dotarł do Portugalii, ma zdolność kolonizacji nowych regionów
W swoim środowisku naturalnym pająk zamieszkuje wejścia do jaskiń. Z kolei w środowisku miejskim wybiera z reguły osłonięte miejsca, takie jak garaże, piwnice i magazyny, w których buduje nieregularne sieci. Żywi się małymi bezkręgowcami, w tym innymi pająkami. Ma barwę żółtawobrązową lub czerwonobrązową i pokryty włoskami odwłok.
Gil i współpracujący z nim biolog Jose Manuel Grosso-Silva podkreślają, że chilijski pająk, z powodu ubarwienia, nie rzuca się w oczy. Ma też dużą zdolność do kolonizacji nowych regionów – w ciągu kilku ostatnich dekad jego populacje stwierdzono m.in. w Argentynie i Brazylii, a także miejscach odległych – USA, Kanadzie czy Australii.